03 Aug 2011
3 August, 2011

Het Gevaar van Sociale Media

2 Comments

Dit artikel is eerder verschenen in JCI MGZN #37

Het Gevaar van Sociale Media: De virtuele straat over…

Wat als iedereen alles van je weet voordat je diegene in het echt hebt ontmoet? Al je aan mensen vraagt hoe zij tegenover de gevaren staan van SocialeMedia, dan krijg je antwoorden zoals:

  • verliezen in het aanbod van SocialeMedia (geen timemanagement),
  • geen focus,
  • ontbreken van doelen,
  • alleen maar zenden,
  • alles maar delen, de effecten van wat je deelt niet overzien,
  • niet reageren op inkomende berichten,
  • beslissers in organisaties doen vaak niet mee aan de SocialeMedia.
Voordat ik een aantal kanttekeningen plaats bij het gebruik van SocialeMedia geef ik aan welke middelen ikzelf gebruik. De volgende tools gebruik ik in volgorde (veel naar normaal) Facebook, Twitter, LinkedIn, Foursquare, GetGlue (delen van interesses tv, boeken, onderwerpen) Delicious (delen van links), Slideshare (delen van presentaties), Scribd (delen van documenten), Flickr en nog diverse andere tools. Recentelijk ben ik gestart met Getglue, een sociaalnetwerk waar je kunt inchecken op entertainment zoals boeken, tv, film, muziek etc. Je kunt je afvragen waarom men dat zou doen? Als je deelt welk boek je leest kun je ook je ervaringen met anderen delen. Dit toont gelijk maar eens aan dat straks mensen al alles van je weten voordat ze je in het echt hebt ontmoet.
“op internet ben je wat je deelt”
vrij naar Clay Shirky

Alles ligt op de virtuele straat

Het is nog nooit zo gemakkelijk geweest om iets met een anderen (bekend of niet) te delen. Dit gemak vraagt wel een prijs. Alle tweets, statusupdates, foto’s, video’s, reacties en artikelen worden online in de Cloud (verzameling van computer netwerken en datatcenters) opgeslagen. Het grote voordeel is dat iedereen (of diegene je toegang geeft) er altijd bij kan. Het wordt ook geback-upped, zodat je niets kwijt raakt. Nadeel is dat het voor ‘altijd’ opgeslagen blijft. De mens is nu eenmaal veranderlijk. Als je je 2 jaar later bedenkt dat die negatieve reactie op een website over de bediening bij een restaurant toch wat overtrokken was, krijg je dat haast niet meer weg. Wat als een werkgever die reactie leest? De werkgever kan denken: wat als die potentiële medewerker soortgelijke reacties over mijn bedrijf op internet gaat zetten. Dankzij Google kunnen wij alles gemakkelijk vinden, dat geldt ook voor (toekomstige) werkgevers.

Een (vervelend) beeld zegt meer dan 1000 woorden

Door het gebruik van Facebook of Hyves delen we veel over ons zelf. Via de smartphone is het nog nooit zo gemakkelijk geweest om ergens een foto (bijvoorbeeld tijdens vakantie of die hele gezellige borrel) van te maken en deze direct te delen met je sociale-netwerk. Je netwerk ziet dat en gaat er op reageren of vinden de foto leuk. Een dag later besef je dat deze foto’s op termijn wel eens vervelend kunnen zijn. Krijg dit nog maar eens weg uit de digitale wereld!

Verbergen is zó vorige eeuws!

“We hebben niets te verbergen?” Dat kan best waar zijn! Je weet alleen niet hoe de toekomst er uitziet. De gemiddelde internetgebruiker laat een heel spoor aan digitale data achter. Omdat alles wordt vastgelegd en daarmee herleidbaar is, kan dat op termijn vervelende consequenties hebben. Internetproviders bewaren (wetgeving) je gehele internet-geschiedenis van de afgelopen 12 maanden. Alle data wordt opgeslagen; wat als mensen die data proberen te stelen en die data weer gaan verkopen aan commerciële partijen of gaan publiceren? Je hebt net een aantal mooie foto’s gemaakt en wat nu als deze voor vervelende advertenties worden misbruikt? Het duurt waarschijnlijk even voordat je dat door hebt. Zorg maar eens dat die praktijken kunnen worden gestopt.

Hoe weet je of iemand echt is op internet?

We wantrouwen niet zo snel mensen. Stel je voor, je maakt connectie met een vriend op een sociaal netwerk terwijl dit een nep-profiel blijkt te zijn. Deze nepvriend kan van jouw gegevens die je door de connectie deelt misbruik maken.
Als je veel deelt, kun je een gemakkelijk prooi zijn voor identiteitsdiefstal. Iemand kan zich bijna volledig voor doen als jouzelf. Je professionele carrière staat op LinkedIn. Op Facebook of Hyves staan je vrienden, persoonlijke foto’s, hobby’s, interesses (film, muziek, boeken, vakantieplekken etc). Op Twitter en of Foursquare kun je nagaan waar iemand zoal is, over nadenkt en waarmee bezig is.

“Once you check in you never can check out”

Als je weet waar iemand is, weet je ook waar iemand niet is. De overheid heeft een campagne gelanceerd om vooral voorzichtig te zijn met alles zo maar de wereld in te slingeren. Inbrekers gaan ook met de tijd mee. Als jij via Foursquare incheckt in een hotel op de Veluwe weten ze dat jij niet thuis bent. Ze kunnen rustig in je huis inbreken en het leeghalen.

Kun je werk los zien van je privéleven?

Als ondernemer merk je dat de grens tussen werk en privé vervaagt. Ook mensen in loondienst merken dat deze scheiding vervaagt. Mensen kunnen voor zichzelf deze grens trekken. Op internet is dat veel lastiger. Zou je dan moeten kijken of een tweet tijdens kantooruren of in het weekend is verzonden om te kunnen bepalenof deze zakelijk of privé is geweest. Bij een zoekopdracht let je daar niet op. Ook voor bedrijven vormt dit een probleem. Via LinkedIn weet iedereen waar je werkt. Een werkgever kan moeilijk verbieden dat je op Facebook foto’s plaatst waarop je in het weekend in kennelijke staat bent. Of toch wel? Dit kan namelijk reputatieschade te weeg brengen als je bijvoorbeeld docent, politieagent of advocaat bent. Je zou natuurlijk voor alles zakelijke en privé account kunnen maken; de vraag is of de bekijker ook dat onderscheid maakt.

Een goede reputatie komt te voet
en gaat te paard

Is je baas je vriend?

Moet je je baas als vriend toevoegen op Facebook?  Leuk om meer van elkaar te weten te komen en te praten na het werk? Het gaat mijn baas niets aan wat ik in mijn vrije tijd aan het doen ben. Moet je je baas toevoegen op LinkedIn? Vanuit netwerk kansen erg handig. Hij ziet echter ook wie jij nog meer kent. Wat nu als jij je gaan ‘linken’ met een rijtje bekenden van een concurrerend bedrijf? Wellicht denkt je baas dat jij gaat overstappen naar de concurrent? Alles is te volgen. Maar gelukkig weet lang niet iedereen hoe je alles kunt volgen, toch?

[infobox title=”Sociale Media” align=”right”]

SocialeMedia: is een verzamelnaam voor online platforms en gebruikers. Gebruikers kunnen zonder tussenkomst van een redactie zelf content (tekst, video, foto, muziek) maken, plaatsen en met elkaar delen. Interactie tussen gebruikers onderling vormt een belangrijk kenmerk van de SocialeMedia.  Er zijn 4 hoofdvormen:

[/infobox]

Niet getreurd

SocialeMedia brengen gelukkig ook veel goede zaken. Het brengt mensen inspiratie, nieuwe opdrachten, banen en contact met mensen die je nooit zou hebben ontmoet. Voor mijzelf hanteer ik de stelregel: voordat ik iets in de digitale wereld slinger vraag ik me af: “Wil ik dit over 2 à 5 jaar nog teruglezen/ zien?” Zo ja, gewoon doen; zo niet, niet doen.
SocialeMedia moet je niet ingewikkeld en wetenschappelijk gaan bekijken. Gebruik je gezonde verstand voor je wat doet. Voor het internettijdperk is 2 jaar al enorm lang en je weet niet wat dan gaat gebeuren. Een ding is zeker de vrijheden die de SocialeMedia de mensen heeft gebracht gaat niet zo meer weg. Onze opvattingen hierover zullen met de tijd gaan veranderen. Hopelijk zullen de bedrijven achter de netwerken onze privacy ook respecteren. Anders gaan we toch naar een netwerk dat deze privacy wel respecteert. Gelukkig is net ook onderzocht door TNO dat medewerkers die Twitteren creatiever zijn; dat biedt hoop.
Gebruikte bron: TNO

Jouw mening?

Heb je zelf vervelende ervaringen met Sociale Media? Doe je bepaalde zaken wel of juist niet op internet?

2 Responses to Het Gevaar van Sociale Media
  1. Goed stuk heb hem gebruikt voor een werkstuk

  2. […] Lees verder over het gevaar van Socialmedia Tweet […]


[top]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *